رگ زایی توموری

پیشگفتار

یکی از معضلات جامعه پزشکی امروز یافتن راه حلی برای مهار تومورها و جلوگیری از پیشرفت آنها می باشد. این مهم مقدر نخواهد شد مگر با تلاش و مطالعه فراوان و آگاهی از همه جوانب وعواملی که موجب توسعه تومور می شود. بدین منظور وظیفه محققین ما در زمینه بیولوژی مولکولی آگاهی جامعه پزشکی از فرآیندهای مولکولی دخیل در رشد تومور می باشد.

یکی از عوامل مهم در متاستاز تومورها و گسترش آنها در تمام بدن، رگ زایی است. یک تومور برای رشد خود احتیاج به مواد مغذی دارد که این مواد را از طریق ایجاد رگ های جدید از سلول های مجاور کسب خواهد کرد. هدف از تالیف این کتاب،کمک به جامعه پزشکی و طرح دیدگاه جدید برای حل معظل سرطان می باشد. این کتاب حاصل سه سال مطالعه پی در پی مقالات معتبر علمی است که به خوانندگان عزیز تقدیم می شود. امید است که شاهد تالیف کتابهای تخصصی دیگری از طرف محققین عزیز کشورمان باشیم.

                                                                                اگر تلاشگرید،پیروز باشید

                                                                           عاطفه همراهی

رگ‌زایی[1] به فرآيند توليد مويرگ هاي جديد از رگ‌های خوني موجود زنده گفته مي‌شود كه در فيزيولوژي طبیعی بدن در طي دوران جنيني و به هنگام ترميم زخم‌ها اتفاق مي‌ افتد. در سال1971 دكتر جودا فولکمان[2] براي اولين بار اين فرضيه را ارائه كرد كه رشد تومور وابسته به رگ‌زایی است و اكنون مشخص شده است كه رگ‌زایی تومور براي متاستاز و پيشرفت تومور حياتي می باشد. سلول‌هاي توموري رگ‌زایی را طي مراحلي القاء مي‌كنند كه از بعضي جنبه‌ها به رگ‌زایی نرمال شباهت دارد، اما ساختار رگ‌های توموري غير نرمال است و با فرآیند طبیعی تفاوت هایی دارد. فاكتورهاي آنژيوژنيك مانند VEGF و bFGF طي رگ‌زایی توموري بيش از حد بيان مي‌شوند و سلول‌هاي اندوتلیال را تحريك به ترشح پروتئازهايي مي‌كنند كه این پروتئازها باعث تجزيه غشاء پايه رگ‌های موجود مي‌شوند. در نتيجه سلول‌هاي اندوتليال به ماتريكس خارج سلولي مهاجرت كرده و تيوب هاي اولیه رگ های جديد شكل مي گیرد. سپس پري‌سيت‌ها[3] فراخوان شده و رگ‌های توموري بالغ مي‌شوند. مهار هر يك از فاكتورهاي مؤثر در رگ‌زایی مي‌تواند يك استراتژي درماني براي مهار رشد تومور و متاستاز باشد.

چون رگ‌زایی بافت توموري متفاوت از رگ‌زایی نرمال مي‌باشد، امكان توسعه درمان‌هایي وجود دارد كه از طریق آن‌ها بتوان رگ‌زایی توموري را مورد هدف قرار داد و امروزه آنتي‌بادي‌هاي منوكلونال و مهاركننده‌هاي بسياري بدین منظور طراحی شده اند که برخی از آن‌ها در مرحله آزمايشات بالینی مي‌باشند.