تومورها و هومیوپاتی

خلاصه کتاب :

مقدمه مترجم و نگارنده، بر كتابِ تومورها و هوميوپاتی

سپاس بيكران بر خالق يكتا كه فرصت ديگري به حقير – جهت تداوم وظيفة نشر حقايق طبّ شريف هوميوپاتي – ارزاني فرمودند.كتاب حاضر «تومورها و هوميوپاتي – اصول و مباني» كه توسط يكي از عُلماء و اساتيد سرشناس هوميوپاتي يعني «پرفسور دكتر فرّخ ماستر» نگارش يافته، حاصلِ تجربيات 20-30 سالة ايشان در تحقيق، تدريس و درمان بيماران سرطاني بوده است. البته ايشان هنوز خودش را مبتديِ اين راه مي‌داند و آرزومند است كه هوميوپاتهاي دانشمند  و فعال جهاني بتوانند در اين راه گامهاي مؤثرتري برداشته تا اين بلاي خانمانسوز – كه هر ساله جان صدهاهزار نفر را در سطح جهان مي‌گيرد – حداقل تحت كنترل درآيد.

باوجوديكه اين كتاب را حدود دو سال اخير در اختيار داشتم و چندين بار هم آنرا مطالعه كرده بودم، ولي چون زمينة هضم آنرا در شرايط هوميوپاتي قبل آماده نديدم، مبادرت به ترجمة آن نكردم.اخيراً بعلت استقبال همه‌جانبة مردم كشور عزيزمان ايران – اعم از گروه پزشكي و عامّة مردم – از اين شيوة درمانِ مرضيّه و تلاشهاي مستمري كه دست‌اندركاران عزيز رشتة هوميوپاتي در زمينة تدريس، درمان و تبليغاتِ مربوطه انجام داده‌اند، علاقه به ترجمه و انتشار آن در من زنده‌تر شد.اصولاً سرطان، بيماري جديدي نيست، چون از زمانهاي بسيار قديم آنرا مي‌شناختند و واژة «سرطان=خرچنگ» هم از همان زمانها رايج شد. با مراجعه‌اي گُذار به تاريخ پزشكي كشور عزيزمان ايران – از قبل اسلام تا دوران شكوفائي طبّ اسلامي – مي‌توان آثاري از آنرا به راحتي پيدا نمود.

ولي متأسفانه، در قرون جديد،  بويژه در يكصدسال اخير، بعلل:

(1) ورود آنتي‌بيوتيكها و داروهاي سركوبگرِ پُرعوارضي چون آنتي‌بيوتيكها و داروهاي شيميائي ديگر و سركوب بيماريها و اجازه ندادن به بدن براي دفاع از خود، سيستم دفاعي بدن روز به روز ضعيف‌تر شده، بطوريكه در ادوار جديدتر، ضمن شيوع بيماريهايِ لاعلاج مختلف ديگر، سرطان نيز غوغا مي‌كند و شيوع بيشتري يافته است، بطوريكه طبق آمارهاي منتشر شده از طرف سازمان بهداشت جهاني (WHO)، سرطان بين سنين 15-45 سالگي بيداد  مي‌كند.

(2) بعلت ورود واكسن‌هاي  مختلف – جهت پيشگيري از بيماري‌هاي واگيردار – و استفاده گسترده از آنها از بدو تولد، بتدريج سيستم دفاعي كودك و نوجوان را ضعيف‌تر كرده‌اند و نه نتها سرطان، بلكه بيماريهاي جديدي كه علل ناشناخته‌اي دارند هم سربرآورده‌اند كه خود مزيد بر علت شده‌اند.

3-مشكل و مسألة اساسي  ديگري غير از داروهاي سركوبگر و مُخرّب شيميائي و واكسنها، آلودگيهاي شديد محيط  زيست توسط انواع سموم حشره‌كُش، كودهاي شيميائي و بدتر از همه، استفادة بي‌رويه از مواد و عناصر پرتوزا و آزمايشات اتمي بي‌حاصل و استفادة وسيع از بمب‌هاي شيميائي و اتمي در جنگهاي منطقه‌اي، باعث شده تا بيماريهاي لاعلاج و مصنوعي جديدي پا به عرصة وجود گذارند، و سرطان نيز شيوع سرسام‌آوري پيدا كند.

-«و اما درمان سرطان با طبّ هوميوپاتي»-

-گرچه اتيولوژي (علّت) بيماري به اصطلاح «سرطان» تاكنون مشخص نشده، امّا ويژگي مشخص آن، ما را بر آن مي‌دارد كه آنرا بعنوان يك ميازم جداگانه درنظر بگيريم.

-در همين رابطه، بايد به‌بينيم كه آيا سركوب مكرر بيمارهاي ميازماتيك ديگر با دوزهاي سنگيني از داروهاي به اصطلاح مُدرن (آلوپاتيك)، مسئول پيدايش يك آشوب در ارگانيسم به شكل اين بيماري كاملاً بغرنج و مرگ‌آفرين – يعني سرطان – مي‌باشد يا نه؟!

نيز مي‌توان اين بيماري را امروزه بعنوان يك نتيجه و مرحلة نهائي بيماري‌هايِ مزمن درنظر گرفت.

افراد باشنيدن نام بسيار مشهور «سرطان» – كه مسأله درمان‌ناپذيريِ آنرا در ذهن تداعي مي‌كند – به شدت هراسان و نااميد مي‌شوند.

بايد اذعان كنيم كه در طبّ هوميوپاتي، حوزه‌هاي وسيع و بي‌شماري براي درمان سرطان وجود دارد. در اكثر موارد، از همان مرحلة اولش و نيز در موارد زيادي، از مرحلة دوم آن، درماني مطمئن، بي‌ضرر و شفابخشي با هوميوپاتي وجود دارد. حتي، مرحلة سوم بيماري – اعم از كارسينوما يا ساركوما – هم با روشهاي جديد طبّ هوميوپاتي درمان مي‌شوند، مگر آنكه بيماري بسيار پيشرفته و گسترده شده و نيروي حياتي بيمار – يا براثر درمانهاي سركوبگرِ قوي و يا بعلت دير مراجعه كردن – خيلي ضعيف شده باشد، كه در اينصورت درمانهاي آرام‌بخشِ قابل اعتمادي توسط هوميوپاتي وجود دارد. در اين مرحله ما مي‌توانيم درد و سوزش بسيارزياد و ترشحات غيرعادي (اعم از خون و ساير ترشحات) اين بيماري وحشتناك را با داروهايِ هوميوپاتي كنترل نمائيم.

-هوميوپاتهاي كلاسيك و مشهور جهان، هم‌اكنون خدمات باارزشي در زمينة‌درمان و كنترل سرطان – از همان مراحل اولية آن – ارائه مي‌دهند.

در قرون گذشته، حتي در ادوار اولية كشف هوميوپاتي، بحثِ درمان سرطان توسط هوميوپاتي، مطمح نظر دانشمندان اين رشته بوده و حتي پزشكاني چون دكتر بورنه، پرفسور كنت، دكتر هرينگ، دكتر كلارك و اخيراً هم دكتر ويتولكاس، دكتر سانكاران، دكتر ويجاياكار، دكتر سِگال و دهها نفر از اساتيد مشهور اين رشته، صدها مورد از بيماران سرطاني را مورد مداوا قرار داده‌اند؛ بويژه در كتاب معروفِ «Best-of-Burnett» كه توسط دكتر چيتكارا جمع‌آوري و تأليف يافته، موارد زيادي از درمان سرطان وجود دارد كه در نيمة دوم قرن نوزدهم توسط دكتر بورنه با طب هوميوپاتي صورت گرفته است.

*مثال بارزِ اين محققين، در دو دهة اخير، دكتر راما كريشنان هندي است كه با تحقيقات و تجربيات و ابداعات جديدش، تاكنون توانسته بيش از پنج هزار مورد بيمار سرطاني را درمان و نتايج كارهاي خود را به شكل مكتوب  و مستند به جهانيان اعلام نمايد.

*در اينجا شايستة ذكر است متذكر شوم كه زمينة ارثي و ژنتيك سرطانِ اطفال، كودكان و افراد جوان را مي‌توان توسط هوميوپاتي ريشه‌كن كرده و از آنان افراد سالمي ساخت كه چشم‌انداز جديدي را در تاريخ پزشكي گشوده است.

بنابراين، هوميوپاتي، داراي پاسخي بسيار مطمئن، خاص و قابل اعتماد بر عليه اين بلاي خانمانسوز است.

پيشگيري از سرطان، تنها با درمان مناسب و مداومِ هوميوپاتي ميسّر است، قوانين و دكترين هوميوپاتي، تنها راه درمان است.

هوميوپاتي در رابطه با درمان اين بيماران، به شكل مواجهه و درمان بيماران مزمن عمل مي‌كند.

مؤلف كتاب (ميازم‌ها-«دكتر چودري») مي‌گويد: در بسياري از بيماران مذكور، من به نتايج مورد انتظارم رسيده‌ام و حتي گاهي نتايج معجزه‌آسا ديده‌ام و نيز در تخفيف و كاستن بيماري سرطان و رساندن بيمار سرطاني به مسير بهبودي – از طريق اصول مؤكد و قابل پيگير هوميوپاتي – به موفقيت‌هاي زيادي دست يافته‌ام.

همة ما از اين حقيقت آگاهيم كه در هوميوپاتي نيز محدوديت‌هائي وجود دارد. ما نمي‌توانيم انتظار نتايج مطلوب را در موارديكه (1) سمپتوم‌هاي مخصوص مستقلي وجود ندارند، (2) واكنش معكوس به داروي درست انتخاب شده – بهردليلي  و يا فقدان نيروي حياتي در بيمار وجود دارد – داشته باشيم.

-اغلبِ اين موارد، غيرقابل درمانند. يعني اين نكتة مهم را نبايد ناديده گرفت كه در هر بيماري مزمني – ازجمله سرطان – حالات برگشت‌پذير و برگشت‌ناپذير داريم، بويژه در درمان سرطان، كه اگر تمام اندام‌ها درگير (متاستاز) شده باشند، يعني بيمار و بيماري به مرحلة غيرقابل‌بازگشتي رسيده باشند، نيروي حياتي بيمار بي‌نهايت ضعيف شده و قادر به دريافت و بكارگيري فركانسهاي داروي هوميوپاتي نمي‌باشد.

بنابراين، در چنين شرايطي، نبايد از طبّ هوميوپاتي انتظار معجزه را داشت و در خصوص كارآئي آن غُلو نمود.

*اين كتاب توانسته در فصول مختلف خود، هم از ديدگاه طبّ رايج به معرفي سرطان و عوامل و خاستگاه ظاهري آن پرداخته و نيز ديدگاه طبّ هوميوپاتي را در نحوة شناختِ علل و عوامل و چگونگي پيشگيري و درمان آن مطرح و ارائه نمايد.

*كتاب حاضر، علاوه بر معرفي و تشريح سه گروه از داروهاي اساسيِ هوميوپاتي براي درمان بيمار سرطاني، مسائل اجتماعيِ مرتبط با بيمارِ سرطاني، خانواده، بستگان، دوستان و محيط زندگيش و نقش و تأثير تغذيه و مسائل تغذيه‌اي در پيشبرد درمان بيمار سرطاني را هم بررسي و توصيه‌هاي لازم را در خصوص آنها ارائه نمايد.*از طرف ديگر، بر نقشِ روش‌هاي رايج تشخيصِ مراحل بيماري از شيوه‌هاي پاتولوژيكي متداول و مكان‌يابي آن از راه دستگاه‌هاي تشخيصي مختلف تأكيد ورزيده و حتي درمان سرطانها را از طريق طب رايج – با وجود خطرناك و پرعوارض بودنشان – در پاره‌اي از موارد – بعلت قانوني بودن روشهاي مذكور – توصيه نمايد، البته، نه بعنوان درمانهاي اساسي و راديكال. ضمناً نحوة درمانِ عوارضِ ناشي از شيمي‌درماني و جراحي را هم با روشهاي خودشان ارائه و رهنمود داده است.

*و در پايان، ضمن ارائة موارد درمان‌شدة مختلفي از سرطان با طب هوميوپاتي، متذكر شده است كه طب هوميوپاتي هنوز راه درازي در اين خصوص در پيش دارد بويژه اينكه بيمار سرطاني، زماني به ما معرفي و يا بما مراجعه مي‌كند كه يا مراحل پاياني بيماريش را طي مي‌كند و يا بر اثر درمانهاي سركوبگر مختلف، باعث گسترش هرچه بيشتر بيماري شده‌اند و يا بيماري را به مراحل غيرقابل درمانش سوق داده‌اند، در چنين شرايطي، اگر كسي از طبّ هوميوپاتي انتظار معجزه را داشته باشد، تصوّر باطلي داشته و يا خواسته آنرا زير سئوال بيرد كه آري، اين طب هم كارآئيِ درماني لازم را در اين زمينه – با وجود تبليغاتِ پرصُمطراق خود – ندارد؟! كه البته اين افراد يا مغرض‌اند و يا حسود و يا بي‌خبر و جاهل.

*البته، لازم به ياآوري است كه درمان چنين بيماراني، به صبر و حوصلة زيادي – هم از جانب پزشكِ هوميوپات و هم بيمار – نياز داشته و بايد قبل از شروع درمان – مثل درمان هر بيماري مزمن ديگر ي- توجيهات لازم و نيز درازمدت بودنِ طول درمان را به بيمار و خانوادة وي يادآور شد، تا ضمن پذيرابودن نوع درمان – كه طبعاً با درمانهاي رايج ديگر تفاوت ماهُوي دارد – همكاري بيمار را نيز جهت تداوم درمان جلب نمائيم.

*در پايان، مطالعة اين كتاب ارجمند را به همكاران هوميوپات و دانشجويان هوميوپاتي توصيه نمايم، باشد كه ضمن آموختن توانائي‌هاي طب هوميوپاتي در درمان بيمار سرطاني، خود نيز بتوانند با استفاده از مطالب و راهكارهاي آن و در ساية تدبير و نبوغ ايراني – اسلامي خود، محتوا و رهنمودهاي آنرا بارورتر ساخته و در درمان بيماران سرطاني خود بنحو احسنت بكار گيرند.